Co to są starodruki?

Starodrukami lub starymi drukami nazywamy wszystkie publikacje wydrukowane od czasu wynalezienia druku przez Gutenberga, czyli od 1445 roku do końca XVIII wieku. Stosowano wówczas wyłącznie papier ręcznie czerpany, który jest trwały. Anglicy jak zwykle muszą się czymś odróżniać i za datę graniczną dla starodruków przyjęli rok 1640. Można im tę ekstrawagancję wybaczyć, skoro jeżdżą lewą stroną drogi, mają dziwne miary długości, objętości, nie wspominając już o systemie monetarnym.

Za najstarszy druk uważa się fragment Sądu Ostatecznego z Księgi Sybilli Gutenberga z ok. 1445 r. W starodrukach każdy element publikacji był wykonywany ręcznie, od papieru poczynając, poprzez typografię na oprawie kończąc.

Dlaczego rok 1800 jest datą graniczną? Otóż w 1799 r. wynaleziono maszynę do przemysłowej produkcji papieru i wówczas nastąpiła nowa epoka w drukarstwie. Zaczęto stosować mniej trwały, ale za to znacznie tańszy papier, produkowany maszynowo.

Wprowadzono również maszyny do przemysłowej oprawy książek.W efekcie tego zwielokrotniła się produkcja i nakłady książek oraz innych publikacji, przy znacznym obniżeniu ich ceny. Książka stała się produktem powszechnym.

Miało to rewolucyjne znaczenie dla ludzkości, zmieniło nie do poznania świat, o czym będzie w następnym blogu.