Przyjaciele Adama Hanuszkiewicza chcieli uczcić jego uro­dziny nie­ba­nal­nym pre­zen­tem. Mistrz przy­go­to­wy­wał w tym cza­sie współ­cze­sną adap­ta­cję Romea i Julii.
Po pota­jem­nym dostar­cze­niu nam kopii sce­na­riu­sza,
z któ­rym reży­ser się nie roz­sta­wał, wyda­li­śmy w cał­ko­wi­tej kon­spi­ra­cji jego tra­we­sta­cję słyn­nego dramatu

Szekspira. Książka w pię­ciu nume­ro­wa­nych egzem­pla­rzach wydru­ko­wana na oliw­ko­wym papie­rze war­to­ścio­wym
ze zna­kami wod­nymi ma duże mar­gi­nesy i wiele dodat­ko­wych kart na dal­sze reży­ser­skie notatki. Oprawa skór­kowa w stylu flo­renc­kim z jedwabną dublurą była bogato zdo­biona ślepymi tło­kami. Efekt był nie­ocze­ki­wany. Solenizant kom­plet­nie zasko­czony i nie­zmier­nie wzru­szony wie­lo­krot­nie wyra­żał swój zachwyt pomy­słem i pochwały dla wydawców.