„Nadać cechę piękna każ­dej naj­mniej­szej rze­czy w naszym oto­cze­niu”

(Miriam-Przesmycki)

Wiele osób pro­siło nas byśmy podzie­lili się wie­dzą i doświad­cze­niami, szcze­gól­nie zdo­by­tymi w Centro del bel libro w Asconie w Szwajcarii i we Francji, by wskrze­sić zawód intro­li­ga­tor arty­sta a intro­li­ga­tor­nia arty­styczna naprawdę była artystyczna.

Urszula Kurtiak w Szkole Introligatorstwa Artystycznego Centro del bel libro w Asconie w Szwajcarii 1993–1995

Czynimy to czę­ściowo pod­czas zajęć i wykła­dów w naszym muzeum. Prowadzimy prak­tyki dla stu­den­tów uczelni arty­stycz­nych. Powstają u nas prace dyplo­mowe. Gościnnie wykła­damy rów­nież poza naszą siedzibą.

Nie ustają naci­ski byśmy napi­sali książkę o sztuce książki. Następną pozy­cją mia­łoby być intro­li­ga­tor­stwo artystyczne.

Nosimy się z tymi zamia­rami od pew­nego czasu ale bra­kuje nam trzech rze­czy: czasu, czasu i jesz­cze raz czasu.

Przypuszczamy, że dzięki Internetowi uda nam się sta­wić czoła temu ambit­nemu zadaniu.

Trzeba tylko cierpliwości.

© Copyright Kurtiak i Ley
Wszelkie prawa zastrze­żone. Nieautoryzowane roz­po­wszech­nia­nie i kopio­wa­nie cało­ści lub frag­men­tów niniej­szych tek­stów w jakiej­kol­wiek postaci jest zabronione